Sinds
2005 organiseert de gemeente Capelle a.d. IJssel op de Nationale
Veteranendag een ontbijt voor alle Veteranen in de gemeente. Na afloop
is er gratis vervoer naar en van de landelijke manifestatie in Den
Haag. Het
Veteranenontbijt is altijd prima georganiseerd. De burgemeester,
mevrouw
Joke van Doorn (zie de foto rechts), is een goede gastvrouw. Ze spreekt met veel Veteranen en zorgt voor een
ongedwongen, geanimeerde sfeer.
In
2007 heb ik naar aanleiding van de uitnodiging contact opgenomen met de
gemeente
en gevraagd of men ook de lokale media ging informeren
over het
Veteranenontbijt. Ik had dat de voorgaande jaren gemist, terwijl zoiets
juist een prima gelegenheid is om bij het publiek meer bekendheid
met Veteranen te verkrijgen. De gemeente nam direct actie en introduceerde mij bij de lokale bladen en Radio
Capelle. Men plaatste zelf alsnog een oproep in de bladen om
de ontvangst van de Veteranen ook onder de aandacht van het publiek te brengen. Met toestemming
van de gemeente was een fotograaf van De Weekkrant van de IJssel- en
Lekstreek bij het ontbijt om een foto te maken bij een artikel over
Veteranen.
Veteranencafé
Tijdens het ontbijt van 2007 zat ik onder meer aan tafel met Rob Akkers, waarmee ik op de sportschool
wel eens een praatje maakte zonder dat we van elkaar wisten dat de
ander Veteraan was. Aan
tafel hoorde ik een paar keer: eigenlijk jammer dat we elkaar
maar éénmaal per jaar ontmoeten. Toen ik Rob weer
op de sportschool tegenkwam, heb ik hem verteld dat ik een
ontmoetingsplaats, een Veteranencafé, op poten wilde
zetten en gevraagd of hij
mee deed. Hij stemde direct in. We zijn begonnen met een enquete
onder Veteranen met vragen als wanneer, hoe vaak, wilt u
desgevraagd helpen etc. We zouden doorgaan als er
tenminste 30 positieve reacties kwamen, we kregen er 50. De
voorkeur was om het Veteranencafé 's middags te houden 1 x
per 2 maanden. Toen begon het echte werk, een
locatie, sponsors en financiën zoeken. Mijn eerste bezoek aan
een mogelijke locatie, Indonesisch restaurant Rasa Sayang, was direct
raak. De
eigenaresse was meteen enthousiast en ik heb goede afspraken kunnen
maken over de organisatie, de drankjes en het eten. Er
kwam een
uitgebreid lunchbuffet voor slechts 5 euro. Rob
peuterde bij wethouder Jaliens een subsidie los van 100 euro
per jaar per vrijwilliger ivm het Veteranencafé onder voorwaarde
dat we een stichting zouden oprichten (waarvan de kosten ook
door de gemeente werden vergoed). Via de geretourneerde
enqueteformulieren vonden we 7 vrijwilligers. Nummer 8 Risja,
onze oudste dochter, was gastvrouw en maakte de
bezoekers van het Veteranencafé wegwijs maken. Het eerste
Veteranencafé vond plaats in februari 2008. De
officiële opening deed wethouder Jaliens. Er waren meer
dan 110 Veteranen en hun partner.
Daarna zijn de activiteiten verder uitgebreid. We
geven een Nieuwbrief uit. Zowel in 2008 en 2009
deden we een posteractie om alle Capellenaren op te roepen op Veteranendag te vlaggen. We organiseren regelmatig
verlotingen. Tijdens
het Veteranencafé in december is er voor iedereen een mooi
kerststukje. Bij de dodenherdenking op 4 mei wordt ook namens de
Capelse Veteranen een krans gelegd. In juli 2009 was er een excursie.
Voor elk Veteranencafé nodigen we een speciale gast
uit. Zoals de
commandant van de Van
Ghentkazerne in Rotterdam, vertegenwoordigers van het
Veteraneninstituut, brigade-generaal bd Rein van Vels die
voorzitter
is van
de afdeling Veteranen van Vredesmissies (in de wandeling de jonge
Veteranen) en vertegenwoordigers van andere Veteranenorganisaties.
Premier Balkenende is 2 x uitgenodigd met een verwijzing naar zijn
betrokkenheid bij de Capelse gemeenschap, maar hij heeft onze
uitnodigingen nimmer geaccepteerd. Ook het werven van sponsoren verliep
voorspoedig. We kregen artikelen van lokale bedrijven voor de
verlotingen. Een bedrijf in muziekinstrumenten sponsort ons
elk jaar met 40 vrijkaarten voor het Kerstconcert in
het Isalatheater inclusief gratis vervoer voor mensen die slecht ter
been
zijn. Als klap op de vuurpijl kregen we eind 2008 van twee particuliere
sponsors een toezegging voor in totaal 3.000 euro jaarlijks.
Sinds
2009 zijn we het grootste deel van het jaar in Spanje. Omdat
het belang van Veteranen vereist dat de voorzitter van de Stichting
meer dan een paar weken per jaar beschikbaar is, heb ik in oktober 2009
in overleg met de andere bestuursleden mijn functie als voorzitter
neergelegd. Best wel met een beetje pijn in het hart.
